«Ήταν ένας έμπορος που πουλούσε
τελειοποιημένα καταπότια που καταλαγιάζουν τη δίψα. Καταπίνεις ένα τη
βδομάδα και δε θέλεις πια να ξαναπιείς. «Γιατί τα πουλάς αυτά;» είπε ο
μικρός πρίγκιπας. «Είναι μεγάλη οικονομία χρόνου» είπε ο έμπορος. «Οι
ειδικοί κάνανε τους υπολογισμούς τους. Εξοικονομούν πενήντα τρία λεπτά
τη βδομάδα». «Αν είχα» λέει ο μικρός πρίγκιπας «πενήντα τρία λεπτά να
ξοδέψω θα πήγαινα ήσυχα –ήσυχα σε μια πηγή να ξεδιψάσω…..»
Α ΝΤΕ ΣΑΙΝΤ ΕΞΥΠΕΡΥ
Γράφει ο Θανάσης Μπαντές
Αντουάν Ντε Σαιντ- Εξυπερύ, Ο μικρός πρίγκηπας, εκδ. Γνώση
«Ο μικρός πρίγκιπας»
ήταν για τον Εξυπερύ η έμπνευση της ζωής του. Αν αναλογιστούμε ότι σε
πτήση που επιχείρησε στις 29 Δεκεμβρίου του 1935 αναγκάστηκε να
προσγειωθεί στην έρημο διακόσια περίπου χιλιόμετρα πριν φτάσει στο Κάιρο
κι ότι τον περιμάζεψε ένα καραβάνι (που χρειάστηκε πορεία πέντε ημερών
για να τον βρει), αντιλαμβανόμαστε ότι «ο μικρός πρίγκιπας» ξεπερνά τα
όρια της διανοητικής δημιουργίας και αποκτά υπόσταση χειροπιαστή, αφού
γεννιέται μέσα στο φυσικό ερημικό τοπίο της εκτυλισσόμενης δράσης.
