29 Απριλίου 2013: 150 χρόνια από τη γέννηση του Κ. Π. Καβάφη

Σαν σήμερα 29 Απριλίου 1863 γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος Καβάφης

και 

Σαν σήμερα 29 Απριλίου 1933  πέθανε 

Με αφορμή τα εκατόν
πενήντα χρόνια από τη γέννηση του αλεξανδρινού ποιητή, το Υπουργείο
Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού…
ανακηρύσσει το 2013 «Έτος Κ.Π. Καβάφη».

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (1863 - 1933) είναι ένας από τους σημαντικότερους
 έλληνες ποιητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Η ποίησή του
χαρακτηρίζεται από έντονη συμβολιστική τάση και συνδυάζεται με λιτό
λόγο, αλλά διαχρονικά επίκαιρο.

 όλα τα ποιήματα ΕΔΩ

- See more at: http://www.ogdoo.gr/portal/index.php?option=ozo_content&perform=view&id=4907&Itemid=13#sthash.euGpWX3O.dpuf Πηγή: www.ogdoo.gr

          

                            

                                

O Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1863 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, από Κωνσταντινοπολίτες γονείς.
Στα παιδικά του χρόνια  έζησε μεταξύ Αλεξάνδρειας, Λονδίνου και Κωνσταντινούπολης ενώ αργότερα, εγκατεστημένος πλέον στη γενέτειρά του, εργάσθηκε αρχικά ως δημοσιογράφος και μεσίτης και τελικά ως διοικητικός υπάλληλος στο Γραφείο Αρδεύσεων, όπου υπηρέτησε επί τριάντα έτη.Το πρώτο αξιόλογο ποίημά του, με τίτλο «Κτίσται», εκδόθηκε από τον ίδιο το 1891, χρονιά κατά την οποία δημοσιεύει και αξιόλογα πεζά όπως τα δύο περί «Ελγινείων» και το «Ολίγαι λέξεις περί στιχουργίας». Τα έτη 1901 και 1903 ταξίδεψε στην Ελλάδα όπου είχε την ευκαιρία να γνωρισθεί με τον Πολέμη, τον Ξενόπουλο και τον Προφύρα. Αποτέλεσμα της γνωριμίας αυτής, αποτελεί το ιστορικό άρθρο του Ξενόπουλου για τον Κ. Καβάφη που δημοσιεύτηκε (1903) στα «Παναθήναια», με τίτλο «Ένας ποιητής».
Συνεχίζοντας να γράφει, να ταξιδεύει στην Ευρώπη και να εργάζεται στο Γραφείο Αρδεύσεων,  αναπτύσσει τον κύκλο των γνωριμιών του, ενώ χρόνο με το χρόνο αρχίζει να χάνει την οικογένειά του (είχε άλλα οκτώ αδέλφια) και εγκαθίσταται (1907) στο σπίτι-εργαστήριο της οδού Λέψιους, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του.
Το 1992 εγκαταλείπει το Γραφείο Αρδεύσεων και αφοσιώνεται πλήρως στην ποίηση. Τα επόμενα χρόνια γνωρίζεται και συνδέεται φιλικά με τον Νίκο Καζαντζάκη και τη Μαρίκα Κοτοπούλη ενώ το 1926 τιμάται από τον δικτάτορα Πάγκαλο με το παράσημο του Φοίνικος, το οποίο δεν επέστρεψε θεωρώντας ότι θα προσβάλλει, γενικότερα, την Ελληνική Πολιτεία.
Η υγεία του διαταράχθηκε το 1930, εποχή κατά την οποία υποβλήθηκε σε τραχειοτομή σε αθηναϊκό νοσοκομείο. Πέθανε, στο σπίτι του στην Αλεξάνδρεια από καρκίνο του λάρυγγα, έχοντας συμπληρώσει ακριβώς 70 έτη ζωής. Στις 29 Απριλίου του 1933, ημέρα των γενεθλίων του.

Το έργο του Καβάφη κυκλοφόρησε πλήρως μετά το θάνατό του, μια και ο ίδιος χάραξε ένα δικό του εκδοτικό δρόμο, πιο μοναχικό και λιγότερο εμπορικό απ΄ όσο θα μπορούσε. Έγραψε συνολικά 256 ποιήματα εκ των οποίων τα 154 φρόντισε να δημοσιευθούν ο Γ. Σαββίδης και τα 27 τα είχε αποκηρύξει ο ίδιος.  Εκτός από τα πεζά που προαναφέρθηκαν έγραψε κι άλλα, όπως επίσης και δοκίμια και μελέτες, μεταξύ των οποίων «Οι Βυζαντινοί ποιηταί», «Το Κυπριακόν ζήτημα», «Το Τέλος του Οδυσσέως», «Μία σελίς της Τρωϊκής Ιστορίας».
Τα ποιητικά, κυρίως, έργα του Καβάφη εμφανίζοντας ιδιοτυπίες, γλωσσικές, έκτασης, μέτρου αλλά και περιεχομένου, έχουν γίνει αντικείμενο μελέτης παγκόσμια ενώ αξιοσημείωτο είναι ότι η Έδρα Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν (ΗΠΑ) φέρει το όνομα: «Κ.Π. Καβάφης».
Σήμερα το σπίτι της οδού Λέψιους στην Αλεξάνδρεια έχει διαμορφωθεί σε Μουσείο όπου εκτίθενται χειρόγραφα, δημοσιεύματα, έργα τέχνης, φωτογραφικό υλικό και άλλα εκθέματα σχετικά με τη ζωή και το έργο του σπουδαίου ποιητή. 

                             
 Διαβάστε περισσότερα στην ιστοσελίδα του http://www.kavafis.gr/index.asp

Μάιος μήνας φωτογραφίας 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

H Φωτογραφική Λέσχη Λιβαδειάς, πραγματοποιεί μία σειρά εκδηλώσεων για τη Φωτογραφία τον Μάιο 2013 με σειρά εκθέσεων και διαλέξεων για τη Φωτογραφία στον χώρο του Νερόμυλου και στο Συνεδριακό Κέντρο Κρύας, στη Λιβαδειά. Αναλυτικά το πρόγραμμα έχει ως εξής: 
 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

1. Ομαδική έκθεση φωτογραφίας των μελών της Φωτογραφικής Λέσχης Λιβαδειάς με θέμα "Μοναξιά" στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων του Δήμου Λεβαδέων για το Πάσχα. Διάρκεια έκθεσης: 03/05/13 έως 06/05/13.

2. Διάλεξη με θέμα «Κοινωνική φωτογραφία, μια προσωπική μαρτυρία» του Φωτογράφου, Καθηγητή της Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ. Γιώργου Κατσάγγελου το Σάββατο 11/05/13 και ώρα 19.00 στο Συνεδριακό Κέντρο Κρύας στη Λιβαδειά. Στη συνέχεια θα ακολουθήσουν τα εγκαίνια της έκθεσης του φωτογράφου με τίτλο «Η αθέατη πλευρά» στο ισόγειο του Νερόμυλου. Διάρκεια έκθεσης: 11/05/13 έως 17/05/13.
   

3. Ατομική Έκθεση φωτογραφίας του Χρήστου Κοψαχείλη. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν το Σάββατο 18/05/13 και ώρα 19.00 στο ισόγειο του Νερόμυλου, ενώ την Κυριακή 19/05/13 και ώρα 11.00 στον ίδιο χώρο ο φωτογράφος θα παρουσιάσει το έργο του και θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα την επιμέλεια μίας έκθεσης φωτοαφίας.

4. Εκδήλωση με τίτλο «Ο φωτογράφος Ανδρέας Εμπειρίκος». Στα πλαίσια της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 25/05/13 και ώρα 19.00 ημερίδα σχετική με τον μεγάλο Έλληνα λογοτέχνη Ανδρέα Εμπειρίκο, τον Υπερρεαλισμό και τη Φωτογραφία, όπου θα συμμετέχουν με εισηγήσεις οι: Σταύρος Πετσόπουλος Εκδότης εκδόσεων ΑΓΡΑ, Δημήτρης Καλοκύρης Συγγραφέας - πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων και Λεωνίδας  Εμπειρίκος Ιστορικός. Στη συνέχεια θα ακολουθήσουν τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφιών του Ανδρέα Εμπειρίκου. Διάρκεια έκθεσης: 25/05/13 έως 30/05/13.

Είσοδος ελεύθερη. Ώρες επισκέψεως εκθέσεων:  6:30μ.μ.  – 9.30μ.μ.

Χορηγοί: Δήμος Λεβαδέων, Επιμελητήριο Βοιωτίας, Σανιδάς Ε.Ε

Οργάνωση :

Φωτογραφική Λέσχη Λιβαδειάς

www.fotolesxilivadias.gr

E-mail: fotolesxilivadias@gmail.com

Χορηγοί επικοινωνίας:

www.siriosfm.gr http://www.orchomenos-press.blogspot.gr

fmag - photography fan/magazine

http://www.fmag.gr/ - E-mall: info@fmag.gr

Για το Δ. Σ. Φ. Λ. Λιβαδειάς

Ο Π Ρ Ο Ε Δ Ρ Ο Σ                                         Η Γ Ρ Α Μ Μ Α Τ Ε Α Σ

Ιωάννης Βελούδιος                                         Δήμητρα Βήττα

Σεμινάρια "Αναζήτηση Εργασίας με Αρωγό τη Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς"

Οι πασχαλιές στη ζωγραφική

The Time of the Lilacs
A(n) Anderson Sophie paintingsThe Time of the Lilacs by Anderson Sophie  

 

  Lilacs in a Window (Vase de Lilas a la Fenetre) Mary Cassatt (American, Pittsburgh, Pennsylvania 1844–1926 Le Mesnil-Théribus, Oise)

                                                                                            Claude Monet - Lilacs, Grey Weather (ca. 1872 - 73)

 

 Painting "Lilacs"by Artist NORA KASTEN

Σαν σήμερα... Joan Miro

Σαν σήμερα 20 Απριλίου 1893 γεννήθηκε ο ζωγράφος 

     Joan Miro                           

      

   

Ο Zουάν Μιρό (στα καταλανικά αποδίδεται Ζουάν ή Τζουάν Μιρό, ενώ η ισπανική εκδοχή Χουάν Μιρό είναι λανθασμένη προφορά του ονόματος) (Joan Miró i Ferrá, 20 Απριλίου 1893 – 25 Δεκεμβρίου 1983) ήταν Καταλανός ζωγράφος και γλύπτης και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υπερρεαλιστές καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε το 1893 στην Βαρκελώνη και σε ηλικία 14 ετών φοίτησε στην Εμπορική Σχολή, αν και παράλληλα παρακολουθούσε κρυφά μαθήματα στην Σχολή Καλών Τεχνών και αργότερα στην Ακαδημία Galí μέχρι το 1915. Το 1920 μετακόμισε στο Παρίσι όπου συμμετείχε στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Μονμάρτης και γνωρίστηκε αρχικά με το κίνημα του ντανταϊσμού και αργότερα με τους υπερρεαλιστές, κάτω από την επίδραση των οποίων άρχισε να διαμορφώνει ένα ιδιαίτερο και προσωπικό ύφος στη ζωγραφική του. Ο μεγαλύτερος ίσως θεωρητικός του υπερρεαλισμού και ένα από τα ηγετικά στελέχη του, ο Αντρέ Μπρετόν, αναφερόμενος στον Μιρό δήλωσε πως "είναι ο περισσότερο σουρρεαλιστής από όλους". Το 1921 πραγματοποιήθηκε η πρώτη ατομική του θεση στο Παρίσι, ενώ περίπου δέκα χρόνια αργότερα, η πρώτη ατομική του έκθεση στη Νέα Υόρκη. Το 1926 ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και σε συνεργασία με τον Μαξ Ερνστ σχεδίασε τα κοστούμια και τα σκηνικά για τα Ρώσικα Μπαλέτα Σεργκέι Ντιαγκίλεφ. Το 1955 εγκατέλειψε προσωρινά τη ζωγραφική και αφοσιώθηκε περισσότερο στις γραφικές τέχνες και τα κεραμικά. Το 1975 δημιουργήθηκε το Ίδρυμα Ζουάν Μιρό στο Κέντρο Σπουδών Σύγχρονης Τέχνης στη Βαρκελώνη. Ο ίδιος ο Μιρό δώρισε στο ίδρυμα περίπου 5000 σχέδια του. Πέθανε το 1983 στην πόλη της Μαγιόρκα, σε ηλικία 90 ετών. από Βικιπαίδεια

Ο Κατζουράκης δεν είναι φίλος μου, θα ήθελα όμως να είναι.

Αναδημοσίευση από την Φυλή των Φίλων

 της Ελένης Κυπραίου 

(από την εκπομπή της 19ης Απριλίου στην Φυλή των Φίλων στους 105,5 fm στο Κόκκινο)

‘’Η ζωγραφική είναι υλική. Είναι ύλη που περιέχει ποίηση. Είναι η πρώτη χειρονομία του ανθρώπου που, μαζί με την ομιλία, προσπαθεί να καταλάβει τον εξωτερικό κόσμο και να ορίσει τον εαυτό του. Δεν ξέρουμε τι σκεφτόταν ο προϊστορικός άνθρωπος όταν κοίταζε τον ουρανό, τα ζώα γύρω του, τους άλλους ανθρώπους, τα βουνά και τη θάλασσα,

 Βλέπουμε όμως στη ζωγραφική των σπηλαίων πόσο συγγενή αισθήματα είχε με τα δικά μας.  

Η ζωγραφική είναι εκτός όλων των άλλων και η πρώτη συμβιβαστική κίνηση του ανθρώπου προς την εκλογίκευση του μεταφυσικού. Όχι μόνο σαν εξορκισμός, αλλά σαν εσωτερική οργάνωση με κανόνες, κανόνες σαν αυτούς που γέννησαν  τη γραφή και την ομιλία. ‘’

Αυτό εiναι ένα απόσπασμα απ το βιβλίο του Κυριάκου Κατζουράκη τάξη στο χάος που πλαισιώνει την  έκθεση του Κατζουράκη στο Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς. Ξεκινάει την Τρίτη 23 Απριλίου, αναδρομική Τέχνης ζωής και ιστορίας, 50 χρόνων. 

Περιλαμβάνει επίτοιχα έργα – σε τρεις ενότητες-θεατρικές μακέτες, 2 ταινίες μεγάλου μήκους –τρεις ταινίες μικρού μήκους.  Θα διαρκέσει 3 μήνες θα ξαναμιλήσουμε  για αυτό.  Εγώ θέλω να πω τα δικά μου-

Κάποτε, η ζωγραφική  απ τις πρωτόγονες κοινωνίες, εκεί που η κυριαρχία της ήταν αυτοδύναμη σαν μοναδικό μέσο έκφρασης- μετακόμισε  στην υπηρεσία του κοινωνικού ανθρώπου, του κατακτητικού και ταυτόχρονα αλληλέγγυου.

Στα χίλια τετραγωνικά της έκθεσης του Κυριάκου Κατζουράκη  που επισκέφτηκα χτες και  παρακολούθησα το στήσιμο, ξεδιπλώθηκε μπροστά μου, η ζωούλα μου, η τόση δα/ η μικρή και ταπεινή και σπουδαία,/ πολλά απ όσα έχω σκεφτεί και έχω κάνει, γιατί κι εγώ  συμμετείχα σε πολλά και  είχα παρακολουθήσει άλλα τόσα- και τα πίστευα  όλα αυτά. Προσωπικές και αισθητικές επιλογές.          Και τα ξέχασα.

Κι  ήρθε τώρα  ο Κυριάκος Κατζουράκης  να μου θυμίσει την προσωπική μου πινακοθήκη.

 Παίρνω λοιπόν το θάρρος να σας πω ‘’Πηγαίνετε   να δείτε μια έκθεση που είναι ο καθρέφτης  πολλών από μας, με έρωτες, υποτιμήσεις, υποκλίσεις, αποφάσεις, εντάξεις,  μια έκθεση που μας δείχνει ότι υπήρξαμε και εμείς μέρος ενός πολιτισμού  με ιστορία και σημαντικά γεγονότα.                                           

Ότι έχουμε υπόσταση και αισθήματα.

Δείτε ένα καλλιτέχνη που μας θυμίζει ότι είμαστε πολιτικά όντα, σκεπτόμενα, με δράση και νόηση,  κυρίως με κρίση/ που ασχολήθηκε εικαστικά με τους μετανάστες, σε μια εποχή που θριαμβολογούσαμε για το άνοιγμα των συνόρων και που η μετανάστευση δεν είχε γίνει ούτε σημαία ούτε ξορκισμός.          

Κι αν ψάξετε στην ιστορία της ελληνικής τέχνης, αν αφαιρέσουμε τους πολεμικούς ανταποκριτές, ελάχιστοι έχουν ασχοληθεί με βία, φόβο, κοινωνικά θέματα. Αυτά πλέον έχουν ενσωματωθεί στα γκράφιτι. 

Οι έλληνες ζωγράφοι αποτυπώνουν προσωπικά δράματα συνήθως- απαραίτητα κι αυτά.

Η έκθεση του Κυριάκου Κατζουράκη μου έδωσε την εντύπωση  ότι κι αν δεν έχουμε ειδικές γνώσεις –αναγνωρίζουμε υψηλές στιγμές καλλιτεχνίας και ιστορίας τέχνης. Κάπου ανάμεσα στα σπουδαστικά έργα, την περίοδο ποπ αρτ και το τέμπλο διαγράφεται  μια εικαστική διαδρομή από ένα καλλιτέχνη που τιμά τον άνθρωπο, που στο βιογραφικό του ανάμεσα στα χίλια μύρια που έχει κάνει, αναφέρει τις δυο γυναίκες του και τη γέννηση του γιου του σαν σταθμούς στη ζωή του. Και τους φίλους του. 

Τιμώντας τους... μας τιμά.

 Αυτή η έκθεση θα μπορούσε να είναι ο  καθρέφτης 50 χρόνων ζωής της οικογένειας του ζωγράφου, της δικής σας οικογένειας,  των δικών μας –των γύρω μας – Μας αφορά. 

Δείτε μια έκθεση που εμείς οι άνθρωποι, οι Έλληνες αξίζουμε , μια έκθεση συγκινητική, με την βαθιά έννοια  του βλέπω, κοιτάζω, κινούμαι και παρακινώ και παρακινούμαι μαζί με άλλους. Που μας θυμίζει ότι είμαστε κοινωνικά όντα και πολίτες. Ότι είμαστε σοβαροί άνθρωποι.

Κι αν νομίζετε ότι το παράκανα, διευκρινίζω ότι ο Κατζουράκης δεν είναι φίλος μου, θα ήθελα όμως να είναι.

 Βιογραφικά

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗΣ

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) και στην Αγγλία ( St. Martins School of Art)
1967-68 έπαιξε στην ταινία του Δ. Θέου "Κιέριων"
1969 ιδρυτικό μέλος της ομάδας "5 νέοι Έλληνες Ρεαλιστές".
Έζησε στην Αγγλία τα χρόνια 1972 - 1985.

Προβολή ταινίας "ΤΟ ΜΙΣΟΣ", του Μathieu Kassovitz από Αντιφασιστική-Αντιρατσιστική Κίνηση Λιβαδειάς: