Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Εγώ ο Γκύντερ Γκρας, έγραψα εκείνο το ποίημα της ντροπής

Ο Γερμανός συγγραφέας Γκίντερ Γκρας δημοσίευσε στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung ένα ποίημα συμπαράστασης στην Ελλάδα με τίτλο , "Η Ντροπή της Ευρώπης" ένα ποίημα που προκάλεσε μεγάλο θόρυβο. Μετά την δημοσίευση του ποιήματος, μια άλλη γερμανική εφημερίδα, η FAZ, δημοσίευσε ένα άρθρο από το οποίο πολλοί συμπέραναν ότι το ποίημα δεν είχε γραφτεί από τον Γκρας αλλά ήταν φάρσα, παρωδία, γραμμένη από ένα σατιρικό περιοδικό.Την πατρότητα βέβαια του ποιήματος του επιβεβαίωσε ο Γκύντερ Γκρας διαβάζοντας το ποίημα σε  ζωντανή σύνδεση στη γερμανική κρατική ραδιοφωνία.http://www.ndr.de/ndrkultur/grass197.html

Ο Γκύντερ Γκρας είναι ένας από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Γερμανούς συγγραφείς ο οποίος βραβεύτηκε το 1999 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Εκτός από τα μυθιστορήματα με τα οποία έγινε γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο,έγραψε θεατρικά έργα και ασχολήθηκε με την ποίηση. Συγχρόνως είχε έντονη ανάμειξη στην πολιτική ζωή της Γερμανίας.περισσότερα


Europas Schande
Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Είσαι πολύ κοντά στο χάος,
γιατί δε συμμορφώθηκες πλήρως στην αγορά

 Ό,τι με την ψυχή ζητούσες και νόμιζες πως είχες βρει
τώρα σαν κάτι περιττό αποβάλλεις και το πετάς μες στα σκουπίδια.
 
Ολόγυμνη σαν οφειλέτης διαπομπεύεται, υποφέρει η χώρα εκείνη
που έλεγες πως της χρωστάς ευγνωμοσύνη.
 
Στη φτώχια καταδικασμένος τόπος, τόπος που ο πλούτος του
τώρα στολίζει τα μουσεία: λάφυρα που έχεις τη φροντίδα Εσύ.
 
Κείνοι που χίμηξαν με την ορμή των όπλων στη χώρα την ευλογημένη με νησιά
στολή φορούσαν και κρατούσαν τον Χέλντερλιν μες στο γυλιό τους.


Καμιά ανοχή πλέον δε δείχνεις στη χώρα
που οι συνταγματάρχες υπήρξαν σύμμαχοι ανεκτικοί.


Χώρα που ζει δίχως το δίκιο, μα με εξουσία που επιμένει πως έχοντας αυτή το δίκιο
ολοένα σφίγγει κι άλλο το ζωνάρι.


Σε πείσμα σου η Αντιγόνη μαυροφορεί - σ’ όλη τη χώρα
πενθοφορεί και ο λαός της που κάποτε σ’ είχε φιλοξενήσει.


Μα οι ακόλουθοι του Κροίσου έχουν στοιβάξει έξω απ’ τη χώρα,
στα θησαυροφυλάκιά σου, ό,τι σαν μάλαμα αστράφτει.


Πιες, επιτέλους, πιες κραυγάζουν επίτροποι σαν μαζορέττες
μα ο Σωκράτης σού επιστρέφει γεμάτο πίσω το ποτήρι.


Σύσσωμοι, ό,τι σου ανήκει, βαριά θα ρίξουν την κατάρα
θεοί, αφού η θέλησή σου ζητά ξεπούλημα του Ολύμπου.


Χωρίς του πνεύματος τροφή, τότε κι εσύ θα καταρρεύσεις
δίχως τη χώρα που ο νους της, Ευρώπη, εσένα έχει πλάσει.


(απόδοση στα ελληνικά Γιάννης Ευθυμιάδης - Σοφία Γεωργαλλίδη) http://www.efthymiades.blogspot.com/2012/05/gunter-grass-suddeutsche-zeitung-25-5.html
 
  Εγώ ο Γκύντερ Γκρας, είμαι από την ελεύθερη πόλη του Ντάνσιχ
Η μάνα μου στη Γερμανία με κουβάλησε
Και της Πολωνίας τα τραύματα θα είναι μέσα μου ως το θάνατό μου
Το ροζάριο, η μετάληψη, το φτωχικό γεύμα της πατάτας
Αχ τα χωράφια της πατάτας...

Εκεί δεν μεγάλωνε  ο μικρός μου Όσκαρ
Προσκολημένος στο ταμπούρλο του
Κάτω από τα φουστάνια εκείνης της γυναίκας
Ναι εγώ είμαι η ηθική συνείδηση της χώρας μου
Να μην ξεχάσει
Να μην κλείσει τους λογαριασμούς της με την ιστορία
Ναι εγώ είμαι ο Γκύντερ Γκρας που έγραψε εκείνο το ποίημα 
Για τη Ντροπή της Ευρώπης
Τη ντροπή της χώρας μου
Εκείνο το ποίημα - απάτη
Hoax…και όποιος αντέξει
Που πίκρανε σαν το «απελθέτω» του Σωκράτη
Εγώ είμαι ο Γκύντερ Γκρας
Που όπως εκείνο το χωριό στην Ισπανία
Τότε που ανέκριναν έναν έναν ποιος τόκανε
Και ποιος σκότωσε το διοικητή που έστειλε ο βασιλιάς
Ενας ένας και όλοι έλεγαν εγώ το έκανα
Η Φουέντε Οβεχούνα το έκανε
Κανείς δηλαδή
Έτσι και τώρα σας λέω
Μην ψάχνετε να βρείτε τον φταίχτη
Μην ψάχνετε ποιος έκανε την απάτη
Εγώ το έγραψα αυτό το "κακό" ποίημα
Ο μικρός Όσκαρ
Βγήκα κάτω από τα φουστάνια της γιαγιάς μου
Χτυπώντας δυνατά το ταμπούρλο μου
Και σας το λέω…
© Πόλυ Χατζημανωλάκη, Μάιος 2012
Mε αφορμή την είδηση ότι το ποίημα του Γκύντερ Γκρας 
Πηγή: http://waxtablets.blogspot.com/

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

Σαν σήμερα... Σαλβαντόρ Νταλι


Σαν σήμερα 11 Μαϊου 1904 γεννήθηκε ο Σαλβαντόρ Νταλί, ένας από τους σημαντικότερους Ισπανούς ζωγράφους. Συνδέθηκε με το καλλιτεχνικό κίνημα του
υπερρεαλισμού στο οποίο ανήκε για ένα διάστημα. Αποτελεί έναν από τους περισσότερο γνωστούς ζωγράφους του 20ου αιώνα και μια πλύ εκκεντρική φυσιογνωμία της σύγχρονης τέχνης














Βιογραφία

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Σαν σήμερα... Κωνσταντίνος Παρθένης




 






Σαν σήμερα 10 Μαΐου 1878 γεννήθηκε ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Παρθένης που με το έργο του έφερε σημαντική αλλαγή στα εικαστικά δρώμενα της Ελλάδας στις αρχές του 20ού αι.Σπούδασε ζωγραφική και μουσική στη Βιέννη! Η μουσική παιδεία τον ώθησε συχνά να απεικονίζει μουσικά όργανα!!!

Βιογραφία

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

Σαν σήμερα ... Γιάννης Ρίτσος

                   Σαν σήμερα 1 Μαίου 1909 γεννήθηκε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος
Ο ποιητής που έταξε την έμπνευσή του στην Αριστερά και συνδέθηκε όσο λίγοι με τους εργατικούς αγώνες, την εθνική αντίσταση και τον αγώνα κατά της δικτατορίας, γεννήθηκε την ημέρα της εργατικής πρωτομαγιάς.




                                

                       Παγκόσμια ημέρα ποίησης με τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Γιάννη Ρίτσου
 
 Αφιέρωμα στον ποητή από το Τροφώνιο Ωδείο και τη Σύγχρονη Έκφραση  
περισσότερα  ΕΔΩ  


 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ 
 Γεννήθηκε στη Μονεμβασιά την Πρωτομαγιά του 1909. Η οικογένειά του, μεγαλοκτηματίες της περιοχής, καταστράφηκε οικονομικά λίγα χρόνια αργότερα και, το χειρότερο, βυθίστηκε στο πένθος. Το 1921 πεθαίνει φυματικός ο μεγάλος γιος, δόκιμος αξιωματικός του ναυτικού, καθώς και η μητέρα, το λατρεμένο πρόσωπο του ποιητή, από την ίδια αρρώστια. Το «νεκρό σπίτι» έμελλε να σφραγίσει τη ζωή και το έργο του. Τα πρώτα του ποιήματα δημοσιεύονται στη Διάπλαση των παίδων το 1924, με το ψευδώνυμο «Ιδανικό όραμα». Το 1925 εγκαθίσταται στην Αθήνα, όπου εργάζεται για λίγο ως δακτυλογράφος και αντιγραφέας συμβολαίων. Το επόμενο έτος προσβάλλεται κι αυτός από φυματίωση. Η ζωή του για πολλά χρόνια θα μοιράζεται ανάμεσα σε φθισιατρεία και σε διάφορες δουλειές με εξευτελιστικούς όρους (ηθοποιός, χορευτής, διορθωτής και επιμελητής κειμένων). Στο σανατόριο «Σωτηρία» όπου νοσηλεύεται (1927-30) μυείται στον μαρξισμό από μέλη του ΚΚΕ. Το «ιδανικό όραμα» ανακαλύπτει το κοινωνικό όραμα. 1934-36: Χρησιμοποιώντας τον παραδοσιακό στίχο, στις συλλογές Τρακτέρ (1934), Πυραμίδες (1935), εκφράζει τους νέους προσανατολισμούς του, επιχειρώντας μια ρήξη που αποδεικνύεται, όμως, αρκετά επώδυνη. Τον Μάιο του 1936 η αιματηρή καταστολή της διαδήλωσης των απεργών καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη τού εμπνέει τον Επιτάφιο, αυτό το μοιρολόι της μάνας μπροστά στο σώμα του σκοτωμένου γιου της, που μετατρέπεται σε κοινωνική διαμαρτυρία.